monemvasia2

Ξακουστή στην οικουμένη με τα πολλά της ονόματα, Μονεμβασία, Μονοβασιά, Μαλβάζια, Μενεξέ Καλέσι (Κάστρο των μενεξέδων), Γιβραλτάρ της Ανατολής ή βεράντα της Μεσογείου, η μεσαιωνική καστροπολιτεία διατηρεί ανέπαφη την αίγλη, τη γοητεία και τη σχεδόν μεταφυσική της αύρα και προσκαλεί τους επισκέπτες από τα πέρατα του κόσμου για να τους μυήσει στα μυστικά της. Μόλις διασχίσει κανείς τη γέφυρα, τη Μόνη Έμβαση που έδωσε το όνομά της στην πόλη, και διαβεί την επιβλητική πύλη του Κάστρου νιώθει πραγματικά τον χρόνο να επιβραδύνει και να περνά σε μια άλλη διάσταση. Μπροστά στα μάτια του επισκέπτη ξεδιπλώνεται σιγά σιγά μια αυθεντική μεσαιωνική πολιτεία που σφύζει από ζωή.

Τα αυτοκίνητα και η βουή της καθημερινότητας μένουν οριστικά κλεισμένα έξω από τα τείχη. Εδώ ακούγονται μόνο τα βήματα των διαβατών πάνω στα λιθόστρωτα καλντερίμια και οι σιγανές ομιλίες που αναμιγνύονται με μυρωδιές από μενεξέδες και αγιόκλημα, ενώ τα μάτια δεν χορταίνουν να θαυμάζουν την ομορφιά κτιρίων και τοπίου.

Έξω από το Κάστρο, στην απέναντι στεριά, απλώνονται οι αιωνόβιοι ελαιώνες της ενδοχώρας της Μονεμβασιάς. Το ελαιόλαδο αποτελεί το σημαντικότερο αγροτικό προϊόν της περιοχής και, μαζί με το φημισμένο της κρασί, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία του τόπου.

Για τους περισσότερους αγρότες η ελαιοπαραγωγή αποτελεί την κύρια πηγή εισοδήματος. Η συνολική ετήσια παραγωγή ανέρχεται σε περίπου 8.000 τόνους.

Το 99% αυτής ανήκει στην κατηγορία «εξαιρετικά παρθένο», την ανώτερη ποιοτική κατηγορία. Αυτό οφείλεται στο κλίμα της περιοχής, στον τρόπο καλλιέργειας, στα δεκάδες σύγχρονα ελαιοτριβεία αλλά κυρίως στην αγάπη και το μεράκι των καλλιεργητών που μοχθούν για την παραγωγή του. Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής γίνεται σύμφωνα με τις αρχές της ολοκληρωμένης διαχείρισης, ενώ σημαντικές είναι και οι εκτάσεις που πιστοποιούνται για βιολογική καλλιέργεια. Οι ποικιλίες που καλλιεργούνται είναι κυρίως η Κορωνέικη και η Αθηνολιά. Το λάδι που προέρχεται από αυτές χαρακτηρίζεται ως φρουτώδες. Το πικρό και το πικάντικο είναι εντονότερα στην Κορωνέικη απ’ ό,τι στην Αθηνολιά. Το μείγμα των δύο ελαιολάδων είναι περιζήτητο στις διεθνείς αγορές αφού χαρακτηρίζεται από ισορροπία γεύσης και μεγάλη συγκέντρωση θρεπτικών συστατικών.

Η περίοδος της συγκομιδής του καρπού ξεκινά το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου και διαρκεί μέχρι τα μέσα Μαρτίου.

Ξεχωριστή εμπειρία για τον επισκέπτη αποτελεί η παρακολούθηση της διαδικασίας από την συλλογή στο χωράφι μέχρι την έκθλιψη στο λιοτρίβι.

Η γεύση του φρέσκου αγουρόλαδου πάνω σε μια φέτα ψημένου ψωμιού, επαναπροσδιορίζει, με την απλότητά της, την έννοια της γαστρονομίας.

Πηγή: www.monemvasia.gr